HV Lettele – SC Wesepe 32-33 (18-14)

Was het de euforie die nog te veel overheerste na het Olympisch Goud van onze dorpsgenoot Carlijn? Komt het omdat Anouk en Elles nog in Pyeongchang waren en Yara een weekend weg was? We kunnen wel naar allerlei excuses zoeken, maar feit is dat wij de wedstrijd tegen Wesepe niet scherp gespeeld hebben.

Al leek het daar de eerste helft nog niet op. Onze dekking stond goed, Wesepe moest lange aanvallen spelen en maakte een aantal technische fouten. Deze straften wij goed af en op snelheid pakten we een kleine voorsprong van 6-3. Geen enkel probleem de eerste tien minuten. Toch liep het aanvallend te moeizaam. Wesepe speelde best offensief en daar hadden we moeite mee. Dat is niet heel erg, maar dat we daar de hele wedstrijd moeite mee hebben gehad mogen we onszelf aanrekenen. De ruststand van 18-14 gaf nog geen reden om ons zorgen te maken, in de uitwedstrijd liepen we immers de tweede helft helemaal over Wesepe heen.

Maar juist daar ontbrak het de tweede helft aan. Wesepe bleef lange aanvallen spelen en op het moment dat wij gaan uitstappen omdat we weten dat zij de bal zullen moeten spelen of fouten gaan maken, slaan ze toe. Dan zoeken ze hun slimme cirkelspeelster die zich al vallend een weg naar het doel probeert te vinden. Als verdediger ben je dan kansloos en dan hoef je nog niet eens een overtreding te maken. Geen snelle tegenaanval, maar een penalty tegen. Aanvallend werd het ook onrustiger, we namen niet de tijd om een goede aanval op te zetten. We zochten te snel een kans om af te ronden en dat kwam ons samenspel niet ten goede. Vijf minuten voor tijd scoorden we de 29-27 en daarmee leek de wedstrijd binnen. Alleen als je een tegenstander maar kansen blijft geven om ze in de winst te laten geloven, dan weet je dat ze vleugels kunnen krijgen tegen de favoriet. Dat gebeurde en voor we het wisten stond het scorebord op 32-33 en klonk het eindsignaal.

Een onnodig verlies, we waren het gewoon aan onze stand verplicht om deze wedstrijd te winnen. Een geluk bij een ongeluk is dat Havas ook niet heeft weten te winnen. Wij staan nu weer 3e en hebben nog steeds alles in eigen hand. Maar dan zullen we de komende wedstrijden iets anders voor de dag moeten komen.

Wesepe heeft dus toch een beetje gelijk gekregen door de ‘Carlijn van de Hoofdklasse B’ te zijn, om als underdog te winnen van een titelkandidaat. En ze konden de punten ook nog wel goed gebruiken. Maar wij Lettelenaren hopen dat wij uiteindelijk de echte ‘Carlijn van de Hoofdklasse B’ kunnen zijn, door het hele jaar tegen de top 3 aan te zitten en op het juiste moment toe te slaan. We gaan het zien, de strijd is in ieder geval nog lang niet gestreden.

Ilse 4 – Maaike 2 – Milou 6 – Bianca 12 – Jolien 2 – Cindy 3 – Anouk S – Maartje – Marjolein 3 – Suzan – Hilde


 

Dames Senioren 1

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *